دوشنبه ۲۳ دی ۰۴
داره میشه ۱۰۰ ساعت که نت قطعه و من هنوز نتونستم با پارتنرم که اونور دنیاس ارتباط بگیرم. تو حالت عادیش هم کافی بود یه روز باهاش حرف نزنم تا کل روز بعد حالم بد باشه. تنها امیدم تو این دنیاس. عمرم. جونم. زندگیم. همهچیزم. ۶ ماهه که نتونستم لمسش کنم و تو بغل بگیرمش.
